volg ons

Verhalen van medewerkers

Anneke Meeuwisse, vrijwilliger Berkumstede

"Laat mensen in hun waarde"

Anneke Meeuwisse, vrijwilliger Berkumstede

Vanaf 2005 zet Anneke zich in als vrijwilliger bij Driezorg locatie Berkumstede. “Nadat ik niet meer kon werken, wilde ik graag iets om handen hebben en iets voor een ander doen.” Door haar affiniteit met de zorg en het feit dat ze zo dichtbij woont, werd het Berkumstede. “Destijds deed ik vrijwilligerswerk op de dagbesteding. De krant voorlezen of een boek bespreken.” Na de nieuwbouw werd de dagbesteding verplaatst naar de huiskamers op de groep.

Het project ‘Wensboom’ kwam op het pad van Anneke. “Ik ben hier vanaf het begin af aan bij betrokken, zo leuk.” Het idee is simpel. “Bewoners kunnen een wens in de boom hangen. Eens per maand zitten we met een groep van 4 vrijwilligers en de coördinator welbevinden bij elkaar om de wensen te bekijken. Er is een goede samenwerking over en weer.” Natuurlijk zitten er wel voorwaarden aan zo’n wens, vertelt Anneke. “Het moet realistisch en haalbaar zijn.” Op de vraag om wat voor wensen het zoal gaat, moet Anneke glimlachen. “We hebben al zoveel leuks gedaan voor de bewoners.” De eerste wens kwam van een mevrouw die wilde wakker worden in een tent. “Toen hebben we pardoes voor het kantoor van de toenmalige bestuurder in de tuin van Berkumstede een bungalowtent opgezet, een vrijwilliger heeft bij mevrouw geslapen en ‘s ochtends genoten we buiten van een heerlijk ontbijtje. Het was geweldig, dat vond zij ook.” Een andere wens herinnert Anneke zich ook nog goed. “Een bewoner wilde eens een kijkje in de keuken nemen bij een gerenommeerd restaurant. Wij Jonnie Boer van de Librije bellen en die vond het gelijk goed.” De financiering van de Wensboom gebeurt door schenkingen. “De Vrienden van Berkumstede en de jaarlijkse rommelmarkt, georganiseerd door de Kerk, doneren geld, waardoor de Wensboom mogelijk is.”

Anneke’s taak is vooral het regelen van de organisatie rondom de wens. “Ik merk dat er heel veel goodwill is van bedrijven om mee te werken. Dat is erg prettig.” De wensen zijn ook vaak eenvoudig. “Ze willen vaak nog eens terug naar waar ze geboren zijn of nog een keer naar het strand met de voeten in het zand.” Belangrijk is ook oog te hebben voor de lichamelijke beperking van bewoners. “De ouderen worden toch steeds hulpbehoevender. Daar moet je echt rekening mee houden.”

Een rondje Zwolle doet het ook altijd goed, zo blijkt. “Driezorg heeft een eigen busje met een vrijwillige chauffeur. Dat maakt het mogelijk ook gewoon eens een rondje Zwolle te doen. Een bewoner had nog nooit de spoorbrug gezien!” Als vrijwilliger weet Anneke dat ouderen minder de deur uitkomen. “Ze willen vaak simpelweg anderen er niet mee belasten. Eenzaamheid ligt dan op de loer.” Dat het vervullen van wensen impact heeft op ouderen, weet Anneke zeker. “Ze hebben het er weken later nog over. Het is voor hen een hele ervaring. Om daar als vrijwilliger aan bij te dragen is zo bijzonder.” Er staan ook alweer een aantal wensen gepland. Zoals de zandsculpturen in Elburg, een rondje langs de hunebedden in Drenthe en een tochtje in de ‘Groene wens boot’ langs de Weerribben.

Vrijwilligerswerk biedt Anneke een stukje waardering. “Ze zijn zo dankbaar.” Goed luisteren is wel iets dat dat je als vrijwilliger moet kunnen vindt Anneke. “Je moet je ook goed kunnen inleven in de situatie van een ander.” Haar credo is vooral mensen in hun waarde laten. “Soms wordt er over een bewoner gesproken, alsof hij of zij er niet bij is. Dat is niet goed. Laat mensen alsjeblieft in hun waarde.”

« naar overzicht