volg ons

Verhalen van cliënten

De heer en mevrouw Falter, bewoners Arcadia

"“Je moet niet afwachten, maar zelf in actie komen!”"

De heer en mevrouw Falter, bewoners Arcadia

Wonen op grote hoogte
Een goedlachse mevrouw doet open en verwelkomt mij in haar appartement bij de Arcadia in Dieze-Oost. In de woonkamer tref ik haar man. Het echtpaar Falter (Zij 80, hij 81 jaar) is slecht ter been, maar met een rollator komen ze overal, zo begrijp ik later. Wat opvalt is het prachtige uitzicht dat hun appartement op de 6e etage biedt over Zwolle. “Mooi hè”, glundert mevrouw Falter. “Een pluspunt van wonen op grote hoogte."  

De fam. Falter is geen onbekende in het Zwolse. 16 jaar lang bestierden zij een drogisterij in de wijk waar ze nu ook wonen. “Dat is alweer 20 jaar geleden, maar nóg herkennen mensen ons”, aldus mevrouw Falter.


Aangepast wonen
Meneer Falter kreeg een herseninfarct en heeft erg veel last van een evenwichtsstoornis, Reden genoeg voor het paar om een half jaar geleden uit te kijken naar een aangepast appartement in Zwolle. Met de hulp van de Sionskerk in Zwolle vonden ze dit bij de Arcadia, een locatie van Driezorg.  Mevrouw moest wel veel weg doen. “Ik ging van een vier kamer woning, naar een twee kamer appartement. Dat was even omschakelen”. De alarmering die zij automatisch kregen bij het betrekken van een Driezorg appartement, bleek een uitkomst. “Direct de eerste middag viel ik”, zo vertelt meneer Falter. “We hebben dus direct gebruik gemaakt van de alarmering."

Twee keer per week krijgt meneer zorg vanuit Driezorg. Verder zijn ze erg zelfstandig. Mevrouw kookt graag. Bij een koude winterdag wanneer ze niet naar de supermarkt om de hoek kunnen, eten ze in het restaurant op de begane grond. “Van mij mag dat wel elke dag”, bekent meneer Falter. Op de vraag wat voor hun een thuis is, zijn ze eensgezind. “Gezelligheid, koffie drinken met andere bewoners, een hapje en drankje op vrijdagmiddag, dát is waar thuis zijn voor hen om gaat."

Actief stel
De twee gaan er graag op uit en vinden het fijn onder de mensen te zijn. “Toen we hier kwamen wonen, zijn we direct gaan kijken wat er te doen was. Je moet niet afwachten, maar zelf in actie komen”. Zodoende sjoelt meneer één keer per week, kleurt mevrouw voor volwassenen en kant klost ze erop los bij de kantklos club. Samen nemen ze vaak deel aan welzijnsactiviteiten en gaan graag een dagje weg. Een stille wens van mevrouw is een keer naar dierentuin Taman Indonesia in Kallenkote gaan. Ja, dit actieve stel vermaakt zich wel. Over verhuizen wil meneer dan ook niets horen. “Nee ik verhuis niet meer. Daar heb ik genoeg van. Al kreeg ik geld toe!"

Even Googelen
Hobbys zijn er ook. Mevrouw leest spannende detectives en meneer streekromans. Deze lenen ze vaak uit de boekenkast in de gang. Wat opvalt is de computer in de woonkamer. “Iedereen verklaarde ons voor gek om op onze leeftijd er nog aan te beginnen. Maar het is echt een uitkomst”, legt mevrouw uit. Dat blijkt wel als mevrouw bij het weggaan zegt: “Vanavond staat er paksoi op het menu. Ik moet nog even Googelen hoe ik dat klaar maak."  Met een glimlach verlaat ik het appartement. In de wetenschap, dat met een klein beetje hulp, zij zich prima redden.

Auteur: Elizabeth Alferink 

 

« naar overzicht