volg ons

Verhalen van cliënten

Mevrouw Mijnheer, Arcadia

"Ik ben 95 jaar, zie en hoor niet veel, maar begrijp nog alles. Ik tel mijn zegeningen!"

Mevrouw Mijnheer, Arcadia

“Ja, dat was zeker schrikken”, antwoordt mevrouw Mijnheer (95) over de brand in Arcadia op 17 september jl. Die bewuste zondagmiddag meende zij al wel iets te horen, terwijl zij aan het rusten was. “Opeens stonden er drie brandweermannen bij mijn bed”. Zij informeerden haar  over de mogelijke brand. “Ik werd verzocht op het balkon te gaan staan, maar het begon te regenen”. Daarop besloot één van de brandweermannen bij mevrouw te blijven. “Gelukkig werd vrij snel de lift vrijgegeven en kon ik naar beneden”. Daar werden bewoners opgevangen in De Terp. “Die opvang was grandioos. Ik heb grote bewondering voor hoe de verzorgers de rust bewaarden”. Mevrouw bleef tot de avond in De Terp. “Daar kregen we een goede maaltijd aangeboden. Het was allemaal goed verzorgd”. Omdat mevrouw op de 9e verdieping woont, waar veel rookschade was, kon zij niet direct terugkeren naar haar appartement. “Ik ben naar De Kievitsbloem gebracht, een andere locatie van Driezorg.” Glimlachend vertelt ze: “Daar stonden ze mij al op te wachten, zo aardig”. De noodzakelijke benodigde kleding en medicijnen mochten mee. “Een vriendin van me heeft die onder begeleiding van Driezorg opgehaald”. Gelukkig kon mevrouw vrijdag weer terugkeren naar huis.

Dat was wel even wennen. “Het appartement was keurig schoongemaakt, maar ik moest nog wel alles herinrichten en het bed opmaken”. Kleinigheden, vindt ze. “Het had veel erger kunnen zijn”. Het gaat nu goed met mevrouw. “Ik had last van de naweeën van de brand, maar het gaat nu weer goed met me”. In de negentien jaar dat mevrouw bij  Arcadia woont, heeft ze het met de zorg ook wel eens over een mogelijke brand gehad. “Een paar jaar geleden zijn brandwerende deuren geplaatst, gelukkig maar”. Ze hoopt dat het appartement waar de brand is ontstaan ook gauw weer bewoonbaar is. “Dan is iedereen weer thuis.”

Met bewondering spreekt mevrouw over de hulp die geboden werd. “Ik wil nogmaals benadrukken hoe ongelooflijk bijzonder de hulp was. Er waren zelfs oud medewerkers. Dat doet je als mens goed. Hoewel mevrouw slecht ziet en hoort is ze dankbaar voor veel dingen. Na haar ervaring met de brand is zij zich hiervan nog meer bewust. “Ik heb een goede band met de zorg, de buren helpen waar nodig en ik help ook graag anderen als dat kan. Dat zit er van oudsher in”. Wijzend op haar hoofd, zegt ze: “Ik ben 95 jaar, zie en hoor niet veel, maar begrijp nog alles. Ik tel mijn zegeningen!”

« naar overzicht