volg ons

Verhalen van cliënten

De maquette van de Havezate

"Creatieve meneer Willemsen bouwt zijn eigen woonomgeving na!"

De maquette van de Havezate

Toen meneer Willemsen (73) jaar in september 2019 in de Havezate kwam wonen, wilde hij zijn nieuwe woonomgeving verkennen. De Havezate is een uitgestrekt gebouw en meneer Willemsen raakte al snel de weg kwijt. Door het rondkijken viel hem een idee binnen: als ik dit terrein nou eens in het klein namaak?

Aan de slag
Inmiddels heeft hij meer dan 200 foto’s gemaakt van de Havezate, die hij op de computer vergroot zodat hij ze in een computerprogramma kan natekenen. Door die tekeningen heeft hij de gebouwen en het terrein van de Havezate ongeveer 100x verkleind en stukje voor stukje nagemaakt. Hij print deze technische tekeningen uit, plakt ze op karton en bouwt de Havezate daarna weer in het klein. Naast de foto’s heeft meneer Willemsen ook het vluchtplan gebruikt, luchtfoto’s van googlemaps en informatie van de gemeente. Al deze informatie combineert hij met veel geduld, creativiteit en goed rekenwerk. En zo ontstaat er een echte maquette. En de creativiteit zit niet alleen in het ontwerpen en maken van de maquette, maar ook in de materialen die meneer Willemsen gebruikt. Het karton komt van allerlei dozen, de raampjes zijn de plastic onderkant van de kaas verpakking. En de richels van het dak zijn van paracetamol doosjes. Onherkenbaar allemaal! 

Meubelmaker
De enorme maquette staat opgeklapt in de woonkamer, een handig systeem dat meneer Willemsen eerder bij zijn vader zag. ‘Hij had ook zo’n plank, voor zijn modeltreinen’. Ooit begon meneer Willemsen als ‘krullenjongen’ in de meubelfabriek, en zo leerde hij zelf meubels maken, maar ook stofferen bijvoorbeeld. ‘Ik heb niet eerder een maquette gemaakt, maar bij ons thuis zijn we allemaal creatief. Wat onze ogen zien maken onze handen.’

Scherp blijven
Meneer Willemsen vindt het fijn om zo bezig te zijn en zelf iets moois er van te maken. Gemiddeld is hij zo’n zes uur per dag bezig met de maquette. ‘Je moet blijven nadenken, je blijft scherp hierdoor’. Want er gaat ook weleens wat mis: sommige onderdelen heeft hij 2 of 3 keer opnieuw moeten maken. Het restaurant bijvoorbeeld moest helemaal opnieuw, omdat er een rekenfoutje in het vorige model zat. 

Kleur
Het moeilijkste is om de goede kleur te vinden: er zit verschil in de kleuren in het computerprogramma en ook wanneer je het print. En de goede kleur is wel belangrijk om het zo goed mogelijk te laten lijken. Zo ontwikkelt meneer Willemsen zijn eigen werk en technieken door. De eerste gebouwen hebben bijvoorbeeld geprinte raampjes (dus van papier). Maar in de nieuwe versie van het gebouw met het restaurant heeft hij echte raampjes gemaakt, en dat ziet er mooier uit. ‘Dus grote kans dat de andere gebouwen een nieuw printje krijgen en dan maak ik er ook echt raampjes in’. 

Fotoboek
Meneer Willemsen haalt veel plezier uit het maken van de maquette en als hij de deur uit gaat neemt hij ook regelmatig zijn fotoboek mee om de voortgang te laten zien. ‘Het is niet mijn bedoeling om dit aan de grote klok te hangen. Maar misschien kan ik aan anderen wel laten zien hoe fijn en mooi het is om lekker bezig te zijn. Ook als je al wat ouder bent. 

Een mooie plek
Wanneer het project helemaal klaar is, dat is nog een vraag. ‘Je blijft er mee bezig, omdat je steeds weer iets ziet wat toch nog anders of beter kan’. Maar het lijkt meneer Willemsen ook mooi als de maquette, wanneer hij verder af is, beneden in de hal kan staan bijvoorbeeld, zodat meer mensen ervan kunnen genieten.

« naar overzicht